Një zë i njohur në debatin mbi kriptomonedhat ka ngritur një ide që po tërheq vëmendje: stablecoin-et në dollar po funksionojnë si një lloj infrastrukture globale që i jep kujtdo me lidhje interneti akses direkt në dollarin amerikan. Krahasimi i përdorur është domethënës — këto token-e veprojnë si një shërbim universal aksesi, pavarësisht vendndodhjes së përdoruesit.
Arsyeja pas këtij funksionimi është e thjeshtë: shumica e stablecoin-eve mbështeten nga obligacione të thesarit amerikan (Treasuries). Kjo do të thotë që çdo person që blen një stablecoin në dollar, në thelb po financon indirekt borxhin e qeverisë amerikane. Sipas vlerësimeve të përmendura, tregu i stablecoin-eve mund të kalojë shifrën e 3 trilionë dollarëve deri në fund të dekadës, duke krijuar kështu një kërkesë të re masive për borxhin publik amerikan.
Nga dollari te Bitcoin-i
Përtej rolit të tyre financiar, stablecoin-et konsiderohen edhe si një pikënisje natyrale drejt Bitcoin-it. Përdoruesit që fillojnë të njihen me token-et dixhitale përmes stablecoin-eve, shpesh vazhdojnë udhëtimin e tyre drejt aseteve të tjera kripto, me Bitcoin-in si destinacion përfundimtar për ruajtjen e vlerës afatgjatë.
Ky model, thuhet, krijon një situatë ku përfitojnë të tria palët: shteti amerikan merr kërkesë shtesë për borxhin e vet, përdoruesit fitojnë akses më të lehtë në sistemin financiar global, ndërsa Bitcoin-i përfiton nga rritja e njohjes dhe adoptimit si pasojë natyrale e këtij procesi edukativ.
Një marrëdhënie jo e njëanshme
Një tjetër pikë e theksuar është se Bitcoin-i, si rrjet i decentralizuar global, nuk ka nevojë për mbështetjen specifike të asnjë shteti për të funksionuar ose për të vazhduar rritjen e tij. Megjithatë, argumentohet se vetë ekonomia dhe sistemi financiar amerikan mund të përfitojnë ndjeshëm nga integrimi me teknologjinë e Bitcoin-it dhe me ekosistemin më të gjerë të aseteve dixhitale.
Kjo perspektivë vendos themelet për një debat më të gjerë mbi mënyrën si politikëbërësit duhet të trajtojnë kriptomonedhat, jo si kërcënim ndaj sistemit financiar tradicional, por si mundësi për forcimin e tij në një epokë gjithnjë e më dixhitale.